حافظ شیرازی

حافظ شیرازی یکی از مشهورترین شاعران زبان فارسی و از بزرگ‌ترین غزل‌سرایان جهان است. نام اصلی او «خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی» بود و در شهر شیراز به دنیا آمد. تاریخ دقیق تولدش مشخص نیست، اما بیشتر پژوهشگران آن را حدود سال ۷۲۷ هجری قمری می‌دانند. حافظ لقب «حافظ» را به این دلیل گرفت که قرآن کریم را از حفظ داشت. شعرهای او بیشتر به شکل غزل هستند و موضوعاتی مانند عشق، عرفان، زندگی، اخلاق، آزادی و زیبایی را بیان می‌کنند. زبان شعر حافظ بسیار زیبا، عمیق و پر از معناهای پنهان است؛ به همین دلیل مردم هنوز هم از دیوان او برای فال گرفتن استفاده می‌کنند. از ویژگی‌های مهم شعر حافظ: غزل‌های کوتاه اما پرمعنا استفاده از نمادها و کنایه‌ها ترکیب عشق زمینی و عرفانی موسیقی و زیبایی فوق‌العاده در کلمات یکی از مشهورترین بیت‌های او: اگر آن تُرک شیرازی به دست آرد دل ما را به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را حافظ بیشتر عمر خود را در شیراز گذراند و همان‌جا نیز درگذشت. آرامگاه او که به «حافظیه» معروف است، امروز یکی از معروف‌ترین مکان‌های فرهنگی ایران به شمار می‌رود.