رودکی سمرقندی

رودکی سمرقندی ابوعبدالله جعفر بن محمد رودکی (حدود ۸۵۸ تا ۹۴۱ میلادی) یکی از بزرگ‌ترین شاعران زبان فارسی و مشهور به پدر شعر فارسی است. او در روستای رودک نزدیک سمرقند (در آسیای مرکزی) به دنیا آمد. زندگی رودکی نام کامل: ابوعبدالله جعفر بن محمد رودکی زادگاه: رودک، نزدیک سمرقند دوران زندگی: قرن سوم و چهارم هجری قمری دربار: سامانیان، به‌ویژه دربار امیر نصر بن احمد سامانی لقب: پدر شعر فارسی رودکی از نخستین شاعرانی بود که شعر فارسی دری را به اوج رساند و راه را برای شاعران بزرگی مانند فردوسی، عنصری و نظامی هموار کرد. ویژگی‌های شعر رودکی زبان ساده و روان مضامین اخلاقی و حکمت‌آمیز توصیف طبیعت شادی و نشاط زندگی استفاده از واژگان اصیل فارسی آثار رودکی گفته می‌شود رودکی بیش از یک میلیون بیت شعر سروده بود، اما متأسفانه بخش بزرگی از آثار او از بین رفته است و تنها تعداد محدودی از اشعارش باقی مانده است. مهم‌ترین اثر او: منظومه کلیله و دمنه (ترجمه منظوم، که بیشتر آن از بین رفته است) نمونه شعر رودکی بوی جوی مولیان آید همی یاد یار مهربان آید همی ریگ آموی و درشتی راه او زیر پایم پرنیان آید همی این شعر را رودکی برای بازگرداندن امیر نصر سامانی از هرات به بخارا سرود و بسیار مشهور است. اهمیت رودکی رودکی را آغازگر شعر کلاسیک فارسی می‌دانند. او نقش بزرگی در گسترش و استحکام زبان و ادبیات فارسی داشت و به همین دلیل «پدر شعر فارسی» لقب گرفته است. بسیاری از شاعران پس از او از سبک و زبانش تأثیر پذیرفتند.